Hé,
daar hebben we Maarten. "Hoe is het ermee", vraag
ik. "Nou, het gaat," zegt ie. "De motor rookt
en rammelt aan alle kanten." "O," zeg ik nog,
en wacht op datgene wat komen gaat. "Ja, kan jij hem
niet eens een flinke beurt geven." Ik:"Ja hoor,
dat kan." Zo gezegd, zo gedaan. Hij bracht de fiets en
liet hem bij mij achter voor reparatie. Het viel mij al meteen
op dat alles wat ik vastpakte, glibberde van het vet. Toch
nog maar eens even kijken naar de fiets. Ik zag het al, het
is een vette fiets à la McDonalds. Maarten heeft de
gewoonte om alles in het kettingvet te spuiten en daarmee
de levensduur van de fiets te verhogen (denkt-ie). Nou, dat
heb ik geweten achteraf. Goed, ik ben er eerst maar eens mee
naar een wasserette gereden om al het vet eraf te spuiten.
Na het schoonspuiten was ik weer een illusie armer, want ik
schoot er niet veel mee op.
Blokkie
eruit
Ik ben begonnen met het lichten van de kuip. Deze was nog
steeds erg vet en gleed bijna door mijn handen heen. Nadat
de kuip eraf was, kon ik alles eens goed bekijken. Jip, dit
was een echte vetklep met een hoog cholesterolgehalte en een
paar lekkende hartkleppen. En jawel, wat lekte ze dan... Juist,
olie. Toen ik in de inlaten keek, zag ik het al; het was een
vette bende. Het blokkie was toe aan een kleine operatie.
Nadat ik het blokje helemaal met benzine had ontsmet, kon
de operatie van start gaan. Eerst maar eens het achterdeksel
lichten. Dan kun je dus het blok van binnen bekijken. Wat
ik toen zag, kun je het beste vergelijken met iemand die verkalkte
aderen heeft. Het hele blok was van binnen zwart afgezet en
onder in het blok lag het zwarte restproduct van de ingebrande
olie. Zuster, kunt u dat even wegzuigen, want dan kan ik weer
verder met de operatie. Vliegwiel eruit, dan kunnen we de
distributieketting zien. Ach, een beetje uitgerekt maar verder
nog in een goede staat voor iemand die tachtig jaar is. De
kettinggeleiders waren nog in een prima staat, zoals het hoort
bij iemand van die leeftijd, stram, versleten en lijdend aan
reuma. Een beetje frisse olie zou ze heel goed doen. Zo, weg
met die rommel; we planten daar later wel weer nieuw protheses
in.
Daarna konden we in het hart van het blok kijken, de krukas.
Toen ik dat los haalde, zag ik voor het eerst toch het jeugdige
hart van de motor. Hij heeft alleen een harde baas gehad en
een beetje problemen met het weer. Regen, regen enzovoort...
Je moet toch wat doen tijdens de winter. Werken voor de kost.
Goed, ik ging weer verder met het blok. Alles moest er uit.
Zuigertje, zuigertje, waar ben je dan. Ah, daar zitten er
twee verstoppertje te spelen in de cilinders. Kom, kom, jullie
gaan er ook uit. Het wordt tijd voor nieuwe veertjes. De patiënt
lag nu geheel ontmanteld bij mij op de werkbank.
Protheses
Zoals het een goede dokter betaamt, zal hij het slachtoffer
ook weer in elkaar zetten, maar dan wel met nieuwe onderdelen
of niet dan. En als we dan toch bij dokterspraktijken blijven,
dan gaan we ook over doktersprijzen praten. Honda, weet iemand
nog waar dat voor staat! Ik zal het nog een keer zeggen. Hoge
Onderhoudskosten Na Dure Aankoop. Laten we beginnen met nieuwe
lagerschalen. Dat loopt dan weer lekker soepel. Dit kost je
voor twee zuigers ongeveer 45 euro. Maar dan heb je ook wat,
want dan gaat het oude blokkie weer als de brand over de honderd
meter horden. De nieuwe zuigerveertjes zorgen natuurlijk ook
voor wat extra PK's en dat kost u voor twee zuigers 105 euro.
Maar hij gaat weer als de brand.
Nadat dit weer gemonteerd was, kon ik bij het slachtoffer
naar de koppen kijken. De pakkingen waren bijna doorgeslagen
en hielden het ook niet lang meer vol. Dat zou dan echt tot
een hartverlamming hebben geleid. Nadat ik alles schoon had
gemaakt en de nieuwe klephoedjes op de klepstelen had vervangen
- deze waren toch ook wel incontinent geworden na al die tijd
trouwe dienst - kon ik de koppen weer monteren. Dit grapje,
dus een complete pakkingset, kost je 105 euro. En we waren
nog niet klaar. Al met al begon het blokkie wel weer op iets
te lijken. Nu konden we verder met de distributieketting en
geleiders. Deze protheses zijn natuurlijk van een nieuwe kwaliteit
en gaan nog lang mee.
Nadat ik dit gemonteerd had, zag ik pas echt hoe slecht het
blokkie er aan toe was geweest. Dit zag er heel goed uit.
Lekker strak zat de ketting weer op zijn plek. Dit geintje
aan protheses kost u bij elkaar ongeveer 130 euro. Al met
al zat het blokkie weer lekker strak in zijn vel. Toen was
het alleen nog een kwestie van afmonteren en dichtnaaien.
Nieuwe bougietjes en gaan met de vette banaan. Alles weer
nalopen en toen kon het blok weer onder het frame. Geen gezicht:
zo'n net blok en zo'n vet, vies, vuil frame. Het blijft toch
de aard van het beestje dacht ik nog. En zo beestje, zo baasje.
Je ziet maar.
Siliconen
Test draaien dan maar. Na een druk op de startknop kwamen
de eerste berichten van een patiënte die uit narcose
kwam. Al roken en hijgend uit de uitlaatpoorten kwam er wat
geluid. De uitlaat had ik er gewoon niet onder gemonteerd,
omdat ik eerst wilde weten of het beestje nog wilde leven.
Na niet al te lang aandringen kwam er dan toch nog leven.
Klinkt goed, dacht ik, alleen komt het allemaal wel erg verrot
uit zijn bek. Dus er moest toch nog even wat aan de mondhygiëne
gedaan worden en dat wel in de vorm van een uitlaat. Oh ja,
waar lag dat ding ook al weer. Ach, dat is dat vette hoopje
staal in de hoek. Na een uurtje of twee er aan besteed te
hebben om het weer een beetje in fatsoen te krijgen, had ik
het gehele uitlaatsysteem er weer onder gemonteerd.
Zoals wel vaker blijkt bij de geneeskunst zijn siliconen een
prima middel om vooral bij oudere dames het een en ander weer
een beetje op te lappen. Siliconen zijn ook heel handig als
je de uitlaat van een motorfiets op wilt knappen. Het middel
kan met gemak tegen een temperatuur van 250 graden. Ze maken
er zelfs mallen van om tinnen beeldjes in te gieten. Ik neem
meestal de goedkoopste siliconenkit van de Formido en dan
wel in de kleur transparant. Alle pakkingafdichtingen mee
ingesmeerd en daarna alle klemringen aangedraaid. Blokkie
kan weer praten. Dat klinkt al een heel stuk beschaafder dan
een paar uur geleden en omdat Maarten low noise dempers heeft,
heeft het blokkie een zeer beschaafd taalgebruik. Toch laat
het blokkie zien dat hij nog best wild kan spreken, want meteen
begint de siliconenkit te roken. Dit geeft niet, want dan
droogt het lekker snel op. Stukkie rijden dan maar weer. Zoals
gebruikelijk gaan we eerst met de patiënt aan de rekstokken
lopen. Zo moet je dat ook met de fiets doen. Lekker met een
gangetje van 80 kilometer per uur de boel eens lekker warm
rijden. Klinkt allemaal heel goed. De patiënt is genezen
en kan dus weer terug naar de dagelijkse werkzaamheden met
zijn baasje. Baasje blij, maar wel een paar centen lichter.......
Honda, ja, je weet wel.
|