De voorjaarstoertocht op zaterdag 28 maart 2009.

Addy Gideonse

De weersvooruitzichten voor de zaterdag waren niet erg hoopgevend; langdurige regen met in de namiddag opklaringen vanuit het zuidwesten. Benieuwd of er iemand zal verschijnen om met mij de aangekondigde toertocht op zaterdag 28 maart te gaan rijden.

Om kwart over zeven werd ik door de telefoon uit bed gebeld; dat kon alleen maar iemand van de Silverwingclub zijn. Beneden aangekomen hield de telefoon ermee op, maar het nummer stond nog in het display.
Erik van Caem: “Gaat de tocht nog door? ‘t Regent hier en niet zo zuinig ook”.
“Bij mij is het nog droog en tegen regen kun je je kleden. Ik zit om half tien op het afgesproken adres aan de koffie”. Hij zou zich – na een verkwikkende douche – in z’n motorpak hijsen en op weg gaan. De buienradar nog maar eens bekeken. Over het midden van Nederland een uitgebreid neerslagsysteem, dat zich langzaam in mijn richting verplaatste. Goed aankleden dus.

Onderweg naar het Motel Mercure te Zwolle nog even de tank gevuld. Het regende ondertussen behoorlijk, toen ik de bekende Goldwing van Marcel Jillings onder een afdakje geparkeerd zag staan. Hij – grijnzend – aan de droge kant van het raam. Gauw m’n motor gestald en naar binnen voor de koffie. Nu Marcel er was ging de toertocht in ieder geval door. Dat vond ik prettig, want ik had me best wel ingespannen om mijn motor weer op tijd in elkaar te sleutelen. En dit zou de eerste lange rit na die grote onderhoudsbeurt gaan worden.
Even later kwam er nog een motor het parkeerterrein oprijden. Erik – dit keer op de van een volle kuip voorziene BMW – kwam vrolijk het restaurant binnenstappen. Een Goldwing, een BMW en mijn Silverwing; een beetje onevenwichtig voor een toertocht van de Silverwing¬club. Als geroepen kwam vervolgens Peter van der Ploeg – nota bene helemaal uit Den Helder – op z’n Silverwing aangereden. Bij hem thuis scheen de zon.

Tegen half elf zijn we vertrokken voor een rondrit via de Veluwe (Vierhouten en Uddel) naar Hoog Soeren onder Apeldoorn en daarna via de vallei van de Gelderse IJssel terug naar Zwolle. Goed ingepakt (het regende nog steeds) afgereisd in zuidwestelijke richting. Daar vandaan moesten de opklaringen komen.

Een korte plaspauze onderweg.

Het eerste deel langs binnenweggetjes door de bossen en velden van de Veluwe. In een gezapig tempo, zonder stress en met voldoende mogelijkheden om rustig rond te kijken en te genieten van het schitterende landschap, waar we doorheen reden. Tegen twaalven hebben we een rust- en opwarmpauze ingelast in een cafetaria-achtig restaurant te Assel even voorbij Hoog Soeren. De koffie en een kleine snack smaakten uitstekend.

Op naar de lunchstop, die ik in Deventer had gepland. Via Ugchelen, Beekbergen en Lieren (stoppen we wel of niet bij het spoorwegmuseum? Een buitengebeuren, te nat, dus niet) naar Deventer. Aan de westzijde van de IJssel – met een prachtig uitzicht op de Hanzestad Deventer – hebben we onze motoren gestald. Vandaar kunt je met het voetveer naar de overkant, waar direct om de hoek restaurant “De Dikke Van Dale” is te vinden. Genoten van een welverdiende rustpauze en een voortreffelijke lunch. Plotseling kregen we in de gaten, dat buiten de zon scheen. De jassen, broeken en handschoenen waren opgedroogd, toen we rond drie uur de motoren “de sporen” gaven voor de middagetappe.

Via de westelijke bandijk van de IJssel naar Olst, waar een pontje ons naar de overkant bracht. Vervolgens door het met landgoederen bezaaide deel van Salland richting Raalte. Kleine weggetjes slingerend door het boeren land. Een lekker zonnetje op het frisse groen van de landerijen.
In Raalte bij het American Motorcycle Museum met aangrenzende Taveerne Tivoli een laatste stop gemaakt.

Het Americam Motorcycle Museum te Raalte.

In het museum hebben we ons vergaapt aan de vele oude en zeer oude Harley Davidsons en Indians, die de eigenaar Max Middelbosch in de loop van zijn leven heeft verzameld en ter plekke worden geëxposeerd.
Tijdens ons museumbezoek hoorden we, dat in de aangrenzende werkplaats verwoede pogingen werden ondernomen om een oude Harley weer aan de praat te krijgen. In bedwang gehouden door een paar potige kerels en blauwe dampen uitbrakend gaf de motor zich eindelijk gewonnen en met luide knallen kwam het blok tot leven. Een magnifiek maar oorverdovend (geen dempers) geluid en een glunderende monteur waren het resultaat.
Filmpje! (Dit Quicktime filmpje heeft even nodig om te laden)

Marcel in het zonnetje voor het AMM

Na een kop thee/koffie en glas bier in de Taveerne hebben we de toertocht uitgereden. Even na zessen kwamen we in Zwolle aan. We konden terugkijken op een fijne tocht – met een paar leuke stops voor een goed gesprek – die we zonder ongelukken hebben kunnen uitrijden.

Volgend jaar “ijs en weder dienende” rond dezelfde tijd een herkansing voor diegenen die dit allemaal gemist hebben. Hopelijk nodigt dit verhaal een aantal van jullie uit om dan “weer of geen weer” wel mee te gaan.