De voorjaarstoertocht op zaterdag 27 maart 2010

Frans Meijer

Zal mij eerst eventjes voorstellen. Mijn naam is Frans Meijer en ben een zwager van jullie clublid Jaap Kaper. Van hem kreeg ik de uitnodiging voor een toertocht van jullie club.
Aangezien Jaap altijd heel enthousiast over jullie club babbelt, leek mij dat een goed plan, temeer ik zelf al vele jaren een enthousiast toerder ben en - alleen of met echtgenote - veel binnen- en buitenlandse tripjes maak.

Bij mij begon het motorgevoel zo'n twee en veertig jaar geleden goed te leven, toen ik door Jaap's vader besmet werd met het motorvirus. Na het "buikschuivertijdperk" kocht ik mijn eerste "50 cc-motor", een Kreidler met kenteken en heuse met kuip. Mede doordat Kreidler het in de jaren zestig met diverse teams in de GP races heel goed deed, vond mijn motorhandelaar mijn aankoop een heel goede reclame en zette mijn monster voor een aantal weken in de etalage.
Plat erop liggend kon met ongelooflijk veel toeren, waarbij de zuiger haast uit de cilinder kwam zetten, de negentig kilometer gehaald worden. Omdat hogere snelheid toch bleef trekken, werd er steeds flink gesleuteld en door uitboren van spoelpoorten, grotere sproeiers en zuigers kon met het apparaat uiteindelijk de magische 100 kilometergrens bereikt worden, wat echter wel een behoorlijke aanslag op mijn portemonnee betekende. De motor liep door al dat gesleutel regelmatig vast en dan moest de plaatselijke motorboer weer met een bezoek vereerd worden voor nieuwe zuigers en cilinders. Klauwen met geld hebben die geintjes me gekost.
Na zo een paar jaar aangeklooid te hebben, ging ik toch voor het wat zwaardere werk. Mijn schoonvader reed in die tijd op een supersnelle driecilinder Kawasaki 500 en daardoor aangestoken, ging de Kreidler de deur uit en verscheen er een Suzuki T500. Na een goed inruilbod kwam er een jaartje later een Laverda 750 voor in de plaats, waarmee ik een paar jaar heel fijn gestuurd heb. In 1976 belandde ik onverwachts in het viercilinder Hondakamp Dit beviel zo goed, dat ik dit merk tot op de dag van vandaag trouw ben gebleven. Begonnen op een 550 CB kwam er vervolgens een 650 CB, een 750 CBX, een Pan Euro 1100 en nu rijd ik de laatste vier jaar tot volle tevredenheid op een Pan 1300.
Twee dagen voor de afgesproken dag had ik mijn stalen ros van het stof en de vele vastgeplakte vliegenlijken van de laatste najaarsritten bevrijd, het beestje weer voorzien van nieuwe olie en de bandjes op juiste spanning gebracht. Gek, maar als je zo bezig bent met je fiets, gaat het motorbloed toch weer wat harder stromen, ondanks het feit dat Erwin Krol nog geen hoge lentetemperaturen kan beloven.

De vooruitzichten voor de afgesproken zaterdag waren gelukkig niet slecht en had ik van Jaap geen afgelasting doorgekregen, dus om half negen voor de eerste keer dit jaar de contactsleutel omgedraaid en vertrok ik vanuit het Lekstadje Vianen richting Zwolle.
Ondanks dat ik bijna vijf maanden niet op mijn fiets had gereden, voelde alles toch weer lekker heel vertrouwd aan. De koude wind had ik de eerste kilometers pal voor en daardoor kreeg ik toch een beetje het gevoel aan een "kouwe potentocht" mee te doen. Gelukkig heb ik verwarming aan boord en na deze een beetje opgeport te hebben, was het verder prima achter de kuip uit te houden. Ongeveer tien over half tien was ik ter hoogte van de rotonde bij Zwolle. Onbekend met de afgesproken plek en ontbreken van een navigatiesysteem, ging ik daar lekker even de fout in en miste een afslag. Goede raad is dan meestal extra kilometers maken en daarom was ik genoodzaakt om terug te rijden richting Wezep om daar weer te keren en bij Zwolle alsnog de goede afslag te nemen.
Nog net voor tien uur arriveerde ik op de afgesproken plek, waar ik zeven clubleden aantrof die zich behaaglijk aan de koffie verwarmden. Addy deelde ons mede, dat we richting Twente zouden rijden. Natuurlijk had niemand daar bezwaar tegen.
Buiten stonden zeven motoren klaar voor het startsein. De snelle Honda600 van Jaap, een 1100 BMW en vervolgens zag ik, dat enkele clubleden de zilveren vleugel ingeruild hadden voor een zware gouden.

De rit zelf was heel mooi en afwisseld en werd in een rustig tempo over kleine smalle weggetjes en dijken, door bossen en wijds landschap in de richting van Twente gereden. Hoewel ik zelf veel in deze omgeving heb gereden, vond ik deze tocht erg leuk, omdat de meeste weggetjes mij toch onbekend voorkwamen.
De sfeer onderling was gezellig en door af en met toe een rustpauze was het allemaal prima uit te houden. Eind van de middag waren de weergoden ons niet helemaal goed gezind en moesten we ons even door een regengordijn heenworstelen. Gelukkig klaarde het later weer op.
Rond zes uur arriveerden we weer op ons eindstation. Na met Jaap op de parkeerplaats nog even een broodje te hebben genuttigd, kwam ik om half acht weer voldaan thuis aan.
Addy, ik vond het leuk dat ik mee mocht rijden, bedankt voor het uitzetten en organiseren van de tocht en tot slot wens ik een ieder veel veilige en mooie motorkilometers toe.

Groet
Frans Meijer